++Blog เปิดตัว++ Rescue Robot Thailand 2006

ด้วยเหตุฤกษ์งามยามดี อากาศปลอดโปร่ง ท้องฟ้าแจ่มใส จิตใจเบิกบานอันใดผมก็ไม่ทราบนะ
แต่เอาหล่ะ.. ผมว่าวันนี้แหละดีละ ที่จะเริ่มเขียน blog ของตัวเองบ้าง(ให้เหมือนที่ชาวบ้านเขาทำกัน)
 
   ซึ่งก่อนอื่นเลยผมจะขอต้องชี้แจงกฎ 3 ข้อสำหรับ blog ของผม (3 laws’ of my blog) เสียก่อน นั่นคือ..
1.บล๊อกของผมจะอัพเดตตามใจฉัน นั่นคือเมื่อมีเวลาและนึกครึ้มเมื่อไหร่ก็จะทำการอัพฯ
2.บล๊อกของผมจะเน้นเกี่ยวกะสิ่งประดิษฐ์ วิทยาการและเรื่องที่เป็นประโยชน์เป็นหลัก ห้ามส่ง sms มาขอเรื่องเกย์รึอะไรทั้งสิ้น!.. นะฮ้า~ 
3.บล๊อกของผมเป็นเพียงความคิดเห็นส่วนตัวของผม ผู้ใดไม่เห็นด้วยกะความคิดเห็นผมก็รบกวนวิจารณ์โดยอย่าให้ผมเสียกำลังใจนะ


เอาหล่ะๆ พูดมากไปเดี๋ยวผู้ใคร่สิ่งประดิษฐ์หลายท่านจะรำคาญ
ดังนั้นผมขอเปิดบล๊อกหน้าแรกด้วยเรื่องนี้เลยแล้วกัน
Rescue RoBot Thailand 2006
ก็ขอเกริ่นคร่าวๆ เสียก่อนครับ ว่ารายการนี้เป็นรายการแข่งขันหุ่นยนต์ระดับประเทศ โดยแข่งไปเมื่อ 10-13 ต.ค.ที่ผ่านมานี้เอง 
ถ้าให้แปลเป็นไทยตามชื่อเลยก็คือ การแข่งขันหุ่นยนต์กู้ภัย เพื่อคัดเลือกตัวแทนประเทศไทยไปแข่งขันต่อที่แอตแลนต้า สหรัฐอเมริกา
คือจะให้แต่ละทีม (ซึ่งสมาชิกในทีมต้องเรียนไม่เกินป.ตรีรึเทียบเท่า) ประดิษฐ์หุ่นยนต์เพื่อเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยในซากอาคารที่ถล่มลงมา
โดยในการแข่งขันทางผู้จัดจะสร้าง"สนามจำลอง" คือเป็นสนามที่จำลองรูปแบบสิ่งกีดขวางที่พบได้ในตึกที่ถล่ม
และจะมีการนำหุ่นจำลองผู้ประสบภัยไปซ่อนไว้ตามจุดต่างๆ ในสนาม  
 
http://www.rescue.eng.kmitnb.ac.th/ << ส่วนอันนี้เป็น link web ของรายการแข่งขันครับ สำหรับท่านที่ต้องการกติการึเนื้อหาอย่างละเอียด

มาว่ากันเรื่องของทีมพวกผม..
ทีมเราชื่อ "กระรอกน้อย" (ได้ไอเดียมาจากกระรอกที่มันวิ่งอยู่บนต้นอะไรซักอย่างหน้าเซเว่นฯ คณะ)
มีสมาชิกในทีมหลักๆ ก็มี ตัวผม ทองอู๋ เอก ป๊อบอาย แม๊กเป็ด
 อาจารย์ที่ปรึกษาก็ผศ.ดร.มานพ วงศ์สายสุวรรณ (ใครที่ไปสวนโมกข์ของเตรียมฯ ก็คงได้เจออ.แกหล่ะ เพราะเป็นศิษย์เก่าเตรียมฯ) 
โดยตัวผมเองก็ดูแลฝ่าย mechanics และเป็นคนบังคับหุ่น
ส่วนทองอู๋ เอก ป๊อบอาย แม๊กเป็ดก็จะดูแลคอมและไฟฟ้าเป็นส่วนใหญ่คับ (มีบ้างที่มาช่วยผมทำ shop) 
 
ทีนี้มาลองดูผลงานของทีมพวกผมบ้างดีกว่า ฮ่าๆ
60 กระรอกน้อย Little Squirrel จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย -0.5
 
นั่นก็คือผลการแข่งขัน.. ทีมพวกผมทำได้อันดับที่ 60 แหนะ(มีแข่ง 72 ทีม)
บางท่านที่สงสัยว่า "เฮ้ย! ทำไมคะแนนมันติดลบฟระ" 
ก็ชี้แจงอย่างนี้ครับว่า ตามกติการแล้วหุ่นยนต์จะไม่สามารถสัมผัสรึทำลายสนามและผู้ประสบภัยได้ครับ
กล่าวคือถ้าหากหุ่นยนต์ของคุณเข้าไปแตะสนามอย่างเบาๆ (bumping) ก็จะเจอติดลบ 1
แต่ถ้าพุ่งชนเลย(damage) ก็จะโดนติดลบทันที 5 คะแนน
ซึ่งผมว่าเพื่อนๆ คงเดาได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับหุ่นของพวกผม ฮ่าๆ
 
แต่ก่อนที่เพื่อนๆ จะรุมประนาม..ผมต้องขอออกตัวไว้ก่อนครับ ว่ารายการนี้พวกผมเพิ่งเข้าร่วมแข่งเป็นครั้งแรก
ดังนั้นจะหวังประสบความสำเร็จทันทีทันใดเลยเหมือนสมัยมัธยมมันเป็นไปได้ยากแหละ
ซึ่งหลังจากจบรายการนี้ ผมก็มีการบ้านอีกเยอะเลยครับ ที่ต้องทำเพื่อแก้ไขปัญหาที่มันเกิดขึ้นตอนที่แข่งขัน
ทั้งในเรื่องของ sensors, control console, map making, robot’s mechanics and programming etc.
เมื่อรวมการแก้ปัญหาทุกอย่างนี้ได้ ผมก็เชื่อว่าในปีต่อไปทีมของพวกผมน่าจะประสบความสำเร็จได้ดีกว่าปีนี้ครับ

ทีนี้ ลองมาดูหุ่นยนต์ของพวกผมบ้างดีกว่าครับ
ด้านหน้า
ด้านบน
 

 ด้านหน้า
ด้านหลัง
ด้านข้าง
 
รวมพลสมาชิกทีม จากซ้ายคือน้องลักษณ์ ทองอู๋ แม๊กเป็ด เอก น้องแก้ว ผม และป๊อบอาย(น้องแก้วกะน้องลักษณ์เป็นน้องปี 1 ผู้ร่วมเดินทางไปกะเรา)
  
สังเกตจะเห็นว่าในสองรูปแรกหุ่นยนต์ยังสมบูรณ์อยู่ครับ เพราะเป็นภาพตอนส่งหุ่นไปเก็บตัวครั้งแรก
ทว่าเมื่อเช้าวันแข่งหลังจากเบิกหุ่นยนต์มาทดสอบเตรียมความพร้อม ก็เกิดปัญหาใหญ่ครับนั่นคือ
บอร์ด stepper motor ที่ใช้คุมการหมุนของหัวหุ่น ไหม้!!
ซึ่งปัญหานี้คุณทองอู๋ก็ได้ชี้ไขว่า เกิดจากการที่ ic ที่ใช้ควบคุม stepper motor มันจ่ายกระแสได้ไม่เกิน 1 A แต่มอเตอร์ดันกินไปนิ่มๆ 1.1 A
ส่งผลให้ขณะบังคับมีควันลอยออกมาจากบอร์ดครับ..(และ 2803 ก็บวมเป่งเลย)
นั่นทำให้หัวหุ่นไม่สามารถหมุนได้ครับ จึงต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าโดยการเอาเทปกาวมาพันรอบเพื่อมิให้หัวมันส่ายอิสระตอนวิ่งครับ(ตามรูปเลย)

ส่วนปัญหาที่ตามมาขณะแข่งนั่นก็คือ หุ่นยนต์ของเรามันมี limit อยู่หลายจุดครับ
(ผลจากการเปลี่ยนแบบฉับพลันเนื่องจากตอนแรกไม่ได้คิดไว้.. ความผิดผมเอง)
คือ 1.เพลายก- เพลาที่ใช้เป็น stainless steel ซึ่งทนความเค้นเฉือนได้ 150 MPa ซึ่งจากการคำนวนหุ่นยนต์จะหนักได้ไม่เกิน 30 kg. ในท่าปรกติ
   2.อลูมิเนียมกล่อง – ทนแรงกดเพื่อมิให้เปลี่ยนรูปได้เพียง 100 MPa ซึ่งจากการสอบสวนสภาพหุ่นยนต์หลังการแข่งพบว่าจุดนี้เองที่เป็นสาเหตุทำให้โซ่หลุดขณะปีนขึ้นกองไม้อัด (เพราะเมื่ออลูฯ เปลี่ยนรูป เพลาที่ติดกับอลูฯ ก็จะไม่ได้ถูกยึดตามรูปเดิมครับ )
   3. bolt 6 mm. อันนี้ผมเข้าใจว่าเป็นเหล็ก A47 รับแรงได้มากกว่า 100 MPa (ซึ่งจากการคำนวนและในความเป็นจริงก็ไม่ใช่ปัญหา)
   4.เพลาขับ – เป็นเพลาเหล็กเข้าใจอีกแล้วว่าชนิด A36 ซึ่งมีความเค้นแรงเฉือน 145 MPa ก็คือประมาณได้กับเพลายก(ถ้าหักก็จะหักเกือบพร้อมกันนั่นแหละ)


  จากการสรุปปัญหาจะพบว่าหลักๆ เกิดจาก
 1.การออกแบบหุ่นยนต์ที่ผิดพลาด คือใช้โซ่เยอะเกินไป(โดนย้ำเป็นล้านรอบว่าโซ่ทำยากนะ แต่ผมก็ยังอยากทำ 55)แถมไม่มีตัวกันโซ่อีก ทำให้โซ่โดนดันโดยตรงกับพื้นสนามอันเป็นเหตุทำให้แรงที่กระทำต่อเพลาและอลูฯ เยอะเกิน SF(safety factor) ที่ตั้งไว้เดิมคือประมาณ 1.5 ครับ
 2.หุ่นยนต์ทำเสร็จไม่ทัน ทำให้ไม่มีเวลาซ้อม.. คือถ้าได้ซ้อมเนี่ย เราก็จะทราบว่าท่าทางการเข้าสนามแบบไหนที่มันปลอดภัยต่อหุ่นยนต์ของเรา มิใช่เข้าสนามแบบสดๆ ร้อนๆ ด้วยท่าทางที่ "นึกว่าปลอดภัย" หรือ "ควรจะเป็น"
 3.ผลจากการทำหุ่นยนต์เสร็จไม่ทัน ก็ทำให้การ test ในส่วนของวงจรและระบบคอมไม่สามารถทำได้ ทำให้เกิดเหตุการบอร์ดไหม้ก่อนลงแข่ง 20 นาที


เอาหล่ะครับ ผมว่าเพื่อนๆ ก็คงได้เห็นหน้าตาหุ่นยนต์ของทีมพวกผมและก็คำวิจารณ์หุ่นยนต์จากตัวผม(ในฐานะผู้ออกแบบและประดิษฐ์หุ่น)
ก็ขอสัญญาแล้วกัน(ถ้าไม่ทำเลี้ยงน้ำแก้วนึงเลย) ว่าใน blog นี้ปีหน้า จะเอาหุ่นยนต์ตัวใหม่ซึ่งประสบความสำเร็จจากการแข่งมาให้ดูให้จงได้
แต่โปรเจคต่อไปที่จะนำมาเสนอใน blog คราวหน้า……… ผมเกริ่นยั่วน้ำลายไว้ก่อนว่าเกี่ยวกะ กุ้ง
ส่วนจะเป็นอะไรนั้นไว้คอยติดตามชมกันครับ.. ไปบ้านหม้อซื้อของมาแล้ว ฮ่าๆๆ

This entry was posted in My Previous Projects. Bookmark the permalink.

13 Responses to ++Blog เปิดตัว++ Rescue Robot Thailand 2006

  1. Panu says:

    หุ่นน่ารักเหมือนคนทำเลยป๊อปอายกับเอกนะ มะช่ายแก๊ป 555

  2. Sirikan says:

    พี่แก็ปสู้ๆๆ
     
    สู้ต่อไปนะ ทาเคชิ!!!

  3. Arrow says:

                       เออนะ แบบนี้ก็มีด้วย เอาเหอะเขียนต่อไปซะ ยังไงแกคงมีเรื่องเล่าเยอะ โดยเฉพาะโรบ๊อตเกย์นั่น
                       แล้วก็ฝาก http://www.mattliners.com ด้วยนะเวิ้ม ยังไงซะก็เพื่อนกัน ไม่ได้ขายเก็งกำไร แต่ขายให้ของดีให้เพื่อนในราคาถูก ก๊ากกกกกกกกก
                       โชคดีเว้ย ขอให้เกรดงามๆ บาย

  4. ToN says:

    ทำได้ดีแล้วแหล่ะ ปีหน้าพยายามเข้านะ สู้ๆ ^^

  5. BELLL says:

    ว่าเเต่พี่อัพเยอะจัง
    หรือตัวอักษรมันโตก้อไม่รู้
    เเต่ว่าช่างเหอะ
    ยังงัยยังงัยก้อ
    สู้ๆต่อไปนะ พี่เเก้ป
     

  6. -------End up** says:

    eieiei . .
    nice innovation . .
    ooops!! not innovation but it’s an advance technology
    waz’ever . .
     
    i gonna tell ya’ that fight ‘n fight naaa
    try to do it as well as ya’ can
    then ya’ level might be up to the above one….
     
     
    miss ‘n tk care ya’
    juup joop!!

  7. Mac says:

    ไม่เอารูปสภาพตอนแข่งเสร็จมาลงหรอ เอา clip ปาหี่มาลงด้วยก็ดีนะ

  8. Tarn says:

    สู้เค้านะแก๊ป…เก่งอ่ะ อยากทำได้มั่ง(ฝัน) 55+
    จะคอยติดตามผลงานนะ อิอิ

  9. [*Noo*] ++ says:

    อ้าวมี spaces กับเค้าแล้วหรอ
    ดีๆ มีหุ่นยนต์ให้ดูด้วย
    หนูอุตส่าห์เชียร์นะเนี่ย
    เอาเป็นว่าสู้ๆต่อไปน้าพี่แก็ป
    เดี๋ยวจะคอยตามดู ผลงานน้า
    ปล. หนูว่าไฟฉายได้ใจสุดแล้วอ่า555++

  10. NT says:

    มึงมันบ้าไปแล้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

  11. Isarapaan says:

    หะๆ กว่าเมิงจามีบล็อก
    แล้วหุ่นยน เปนไงล่ะ ไม่มีกุไปช่วย งานไม่สมบูรณ์เลย 555
    ไว้ปิดเทอมปีหน้ากุอาจจาปายช่วยใหม่ เหอๆ ตอนนี้กะลังอยากปิดเทอมอย่างยิ่งยวด

  12. - O H M says:

    หุหุ แฟนคลับอุ่นหนาฝาคลั่ง
    คิดยังไงถึงเขียน กฎ ข้อ 2 ว่ะ สงสัยๆๆ
    ให้อารายให้เด็กภาคเคมีช่วยป่ะ บอกได้ เช่น ถ่ายรูป ให้กำลังใจวันงาน ซื้อข้าว ซื้อน้ำ (เกี่ยวไรกับภาคเนี่ย)

  13. canon says:

    ไอคำว่า "ถ้าไม่ทำเลี้ยงน้ำแก้วนึง" นี่
    ใครเลี้ยงใครจ๊ะ
    5555

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s